Όταν η μισαλλοδοξία απειλεί την κοινωνική ασφάλεια και τη συνοχή

Το πρόσφατο περιστατικό στη Σύρο, όπου διαδηλωτές εμπόδισαν το κρουαζιερόπλοιο "Crown Iris", το οποίο μετέφερε στην πλειοψηφία τους τουρίστες από το Ισραήλ να δέσει στο λιμάνι, φέρνει στην επιφάνεια ένα ευαίσθητο και σύνθετο ζήτημα:

Πότε η διαμαρτυρία ξεπερνά τα όρια και μετατρέπεται σε αποκλεισμό;

Χωρίς διάθεση υπερβολής ή στοχοποίησης, θα πρέπει να προβληματιστούμε:

Τι είναι αυτό που μας ανησυχεί;

• Η γενίκευση και η συλλογική ευθύνη μπορεί να οδηγήσουν σε αθέμιτες διακρίσεις, ακόμη και ασυνείδητα.
• Οι τουρίστες, ανεξαρτήτως εθνικότητας, δεν φέρουν ευθύνη για τις πολιτικές κυβερνήσεων.
• Ο σεβασμός στη διαφορετικότητα είναι θεμέλια της κοινωνικής ειρήνης και της διεθνούς εικόνας μας.

Γιατί αφορά την κοινωνική συνοχή και την ασφάλεια;

• Τέτοια περιστατικά διαταράσσουν το αίσθημα ομαλότητας και φιλοξενίας σε τοπικές κοινωνίες.
• Υπονομεύουν τον κοινωνικό διάλογο και ενισχύουν τη λογική του «με εμάς ή με τους άλλους»
• Μπορεί να λειτουργήσουν ως προηγούμενα για αντίστοιχες ενέργειες στο μέλλον, προκαλώντας κοινωνική αναταραχή ή απομόνωση.

Τι πρέπει να κρατήσουμε;

• Η κριτική στις πολιτικές επιλογές είναι θεμιτή· όμως ο σεβασμός στα πρόσωπα είναι αδιαπραγμάτευτος.
• Η ιστορική μνήμη και η πολιτιστική ταυτότητα της Ελλάδας είναι συνυφασμένες με την ανοχή, τη φιλοξενία και τη δικαιοσύνη.
• Όσο πιο ανοιχτή και ανθεκτική είναι μια κοινωνία, τόσο πιο ασφαλής παραμένει για όλους.

Το περιστατικό της Σύρου είναι κατακριτέο, όχι επειδή αποτυπώνει μια διαφωνία, αλλά επειδή αγγίζει εκείνα τα όρια που, αν ξεπεραστούν χωρίς διάλογο και αναστοχασμό, υπάρχει κίνδυνος να μας απομακρύνουν από τις αξίες μας.

Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η πρόκληση των καιρών μας είναι όχι τί πιστεύουμε, αλλά πώς επιλέγουμε να το εκφράσουμε.